Tweede Wereldoorlog
10 mei 1940: oorlog aan het kanaal
Op vrijdag 10 mei 1940 wekten overvliegende vliegtuigen en zware ontploffingen de bevolking rond half vijf ’s morgens. Belgische genietroepen bliezen de bruggen over het kanaal en een deel van de passerelle op om de Duitse opmars te vertragen.
De strijd om het kanaal
De brug van Lanklaar was de laatste die men vernielde. Kort daarna probeerden achtergebleven soldaten het kanaal over te steken.
Tijdens deze gebeurtenissen kwam soldaat Alexander Caerts van het 1ste Jagers te Paard om het leven. Hij verdronk nadat hij van de vernielde brug in het water terechtkwam.
Ook de bemanning van oeverbunker 44 leverde zware gevechten. Hun opdracht was de vijand tegen te houden zodat de Belgische verdediging zich achter het Albertkanaal kon organiseren.
Bij de gevechten sneuvelden:
- Marcel Provoost
- Jean Lesnino
- Jan Lenaerts
- Michel Serruys
De dijkbreuk van 1941
Op 21 november 1941 veroorzaakte een bom een grote bres in de kanaaldijk, nabij de villa van dokter Lambrichts.
Het water stroomde weg uit het kanaal en zette het gebied tussen de oude en de nieuwe kanaalarm volledig onder water. Bewoners moesten hun huizen verlaten en vluchtten naar de hoger gelegen dijken.
Voor de herstelling werden dammen aangelegd in de oude kanaalarm. Na de oorlog bleven deze behouden. Om de waterkwaliteit te verbeteren, werden later een watervang en een wateraflaat aangelegd.
Daardoor veranderde het uitzicht van de oude kanaalarm voorgoed en ontstond het landschap dat we vandaag kennen.