Wanneer Armand Maclot in Lanklaar verbleef (in 1920 en opnieuw in de periode 1926–1929), logeerde hij ook in hotel Beau Séjour. Tijdens deze verblijven maakte hij schetsen van enkele hotelgasten en van de musicerende kleinkinderen van Herman en Paulina Houben-Brabants.
Armand Maclot
geboren in 1877 in Antwerpen - overleden in 1959 in Genk
Landschapschilder van Genk en omstreken
Een leven in het landschap
Armand Maclot werd geboren op 14 juli 1877 in Antwerpen en overleed op 20 september 1959 in Genk. Al tijdens zijn opleiding aan de Academie van Antwerpen en later aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten trok de jonge landschapschilder eropuit. Hij maakte verre reizen en ging op zoek naar landschappen die hem inspireerden.
In het spoor van zijn leermeester Joseph Coosemans (1828–1904) ontdekte hij onder meer Tervuren. Coosemans zou ook een belangrijke rol spelen in Maclots kennismaking met Genk.
Verliefd op Genk
In 1899 bezocht Maclot op aanraden van Coosemans voor het eerst Genk. Hij stapte uit de trein, zag de Molenvijver en was verkocht. Hier wilde hij blijven.
In 1910 maakte Maclot van het Kempendorp zijn thuis. Samen met zijn echtgenote Jane Kutt betrok hij de villa Maison Blanche.
Vanaf dat moment zou Genk een centrale plaats innemen in zijn leven en werk.
Op pad
Zijn leven lang schetste en schilderde Maclot het landschap, in Limburg en ver daarbuiten. Tijdens lange zweftochten doorkruiste hij de heide en de wijde omgeving van Genk, van Zutendaal en Opgrimbie tot de Maaskant, met onder meer Maasmechelen, Lanklaar en Stokkem.
Ook Bokrijk, Kiewit, Zonhoven en Gruitrode lagen op zijn route. Verder trok hij richting Lanaken, Kanne en Visé, en door Haspengouw naar Luik en omgeving.
Zijn schetsboeken bewaren talloze sporen van deze omzwervingen. Ook Lanklaar komt er regelmatig in voor. Veel van die indrukken bleven echter beperkt tot schetsen.
Kunstenaar, theosoof en leermeester
Samen met zijn overbuurman Emile Van Doren (1865–1949) groeide Maclot uit tot een icoon van het station d’artistes dat Genk sinds het midden van de 19de eeuw aantrok.
Maclot was een landschapschilder pur sang. Als theosoof zocht hij in de natuur naar het goddelijke. Hij werkte in olieverf en aquarel, tekende en etste, maar fotografeerde eveneens.
Daarnaast gaf hij zijn kennis door aan een nieuwe generatie kunstenaars. Verschillende jonge Limburgse kunstenaars gingen bij hem in de leer. Zo werd de leerling uiteindelijk zelf meester.
Tot zijn bekendste leerlingen behoren: Jac Douven uit Neerpelt, Willy Minders uit Genk, Tony Dethier uit Hasselt, Etienne Fabry uit Genk, Jan Quintens uit Viversel, later kapelaan in Zonhoven, Marthe Bamps uit As.
Genk als bron van inspiratie
Maclot beschreef Genk als een bijzondere plek waar natuur en geest samenkomen. Zijn woorden geven ook een mooi beeld van het landschap dat hij aantrof tijdens zijn tochten door de streek.
Genk is eene eenige uitgelezene plaats in ons land
voor kunstenaars, dichters en andere intellectuelen.
met zijne uitgestrekte heide-vlaktens, zijne moerassen,
zijne bosschen voelt de mensch zijne ziel ontwaken,
in die groote kalmte voelt de mensch de hoogste princiepen
in hem wakker worden, en al het goddelijke in hem boven komen.
Maclot en Lanklaar
Voor Maclot was het landschap meer dan een decor. De heide, bossen, moerassen en dorpen vormden een plek waar hij rust, inspiratie en een spirituele ervaring vond.
Ook Lanklaar, dat hij tijdens zijn zwerftochten bezocht, paste perfect binnen die landschappelijke wereld. Zijn schetsboeken getuigen van zijn belangstelling voor het dorp en de omgeving, vooral in de periode 1920–1929.
Zijn schetsen zijn vandaag een waardevolle getuigenis van het landschap dat Maclot zag en beleefde.
Petra Maclot en Kristof Reulens, coördinator Erfgoed en Kunst van de stad Genk
Meer weten
Literatuur
Petra Maclot en Kristof Reulens, In het spoor van Armand Maclot (1877-1959), uitgave van het Emile Van Dorenmuseum Genk 2017
Brigitta Stevens, Schilders in Lanklaar – Armand Maclot, Periodiek De Vreedsel, jaargang 37 – december 2017 – pagina 12-16